Bilgi Damlacığı Sitesi

Bir Zamanlar, Büyük ve Güçlü Bir Kişini Dört Eşi Varmış. En Çok Dördüncü Eşini Sever, Bir Dediğini İki Etmez, Her şeyin En Güzelini, En İyisini Ona Verirmiş. Üçüncü Eşini de Çok Severmiş. Bu Güzelliğin Bir Gün Kendisini Terk Edebileceğinden Korktuğu İçin, Onu Çok Kıskanır, Üzerine Titrermiş. İkinci Eşini de severmiş. Kendisine Karşı Her Zaman İyi ve Sabırlı Davranan Eşi, Ne Zaman Bir Derdi Olsa Daima Onun Yanında Bulunur, Sorunun Çözümünde Ona Destek Verirmiş. Asıl Eş Olan Birinci Eşiymiş . Onu En Çok Seven, Karşılık Beklemeden Seven, Sağlığına En Büyük Katkıyı Sağlayan Bu Eşi Olmasına Rağmen, Bu Eşini Hiç Sevmez ve Onunla Hiç İlgilenmezmiş. Bir Gün Ölümcül Bir Hastalığa Yakalanmış. Yakında Öleceğini Anladığı ve Öldükten Sonra Yalnız Kalmaktan Çok Korktuğu İçin, Eşlerinden Hangisinin Ölüm Yalnızlığını Kendisi İle Paylaşmak İsteyebileceğini Öğrenmek İstemiş. En Çok Sevdiği Dördüncü Eşine, – “Ölüm Yolculuğunda Bana Eşlik Etmek İster Misin?” Diye Sor...

 

Birinde: " DÜNYANIN MERKEZİ SENSİN..” İkincinde:  ” BİR HİÇSİN ”  Yazacak… Kendini Bulunmaz Hint Kumaşı Sanmaya  Başladığında İkincisini , Yaşadığın Hayattan Zevk Almamaya  Başladığında İse Birinci  Notu Okuyacaksın.

Akıllı bir erkek  Dünyanın en güzel kadınını sevmez.  O, dünyasını Güzelleştiren Kadını sever

Çünkü  Sağ Tarafımızda Kalp Yoktur. Sarılınca  Sağ Yanımızı O’nun Kalbi Doldurur.