Bir Sözü Söylemekten Söylemeye Farkının Anlatan Güzel Bir Öykü
Zamanında ülkenin birinde Kralın birine çok güzel bir arap at hediye edilmiş Kral hediye edilen bu atı çok sevmiş Canı, gözü, her şeyiymiş gibi. Atın en büyük özelliği Savaşa mı girildi Bir yere mi gidilecek Cirit mi atılacak Yarış mı yapılacak.. Önceden biliyormuş. Kral üstüne biner binmez Kralın amacını, niyetini anlıyormuş.. Sanki bir hayvan değil Kanatlı bir kuş Olağanüstü bir varlık. Her şeyi biliyor Ona göre eşiyor, oynuyor, yürüyor, koşuyormuş! Şanı şöhreti Her yere yayılmış.. Duyan hanlar, hünkar, krallar, sultanlar ve elçiler atı görmeye geliyorlarmış Görünce de hayran oluyorlarmış Tanrı nazardan saklasın diye de Algış (Dua, kutsama, övgü ve iyi dile) veriyorlarmış. Ama ne de olsa canlı, kanlı bir hayvan Tökezleyecek de, sayrı (hasta) da olacak Kral da bunu düşündüğünde Hafaganlar başıyormuş Bir gün kral Veziri yanına çağırarak ona Bak vezir Bu atı ne kadar sevdiğimi bileysin Bunu sana emanet ediyorum....
