Dostlarım, Ulu Çınarımı. Babamı Kayıp Ettim 07.04.2021

Dostlarım yakınlarını kayıp ettiklerinde

Bunu öğrendiğimde

Dostumun acısını yüreğimden his ettiğimden dolayı
Yazdığım mesajlar biraz uzun oluyordu.

Şimdi ise;
Ulu Çınarımı
Babam
Beni bırakıp gitti

Onun da arkasından bir şeyler yazmak istiyorum

Ama
Kelimeleri yanlış yazıyorum
Cümleleri yanlış kuruyorum

Ne yazabilir ki
Ulu Çınarımın hakkında

Bana arkadaşlarım hikaye anlatıcı demeye başladılar

O zaman bende

Babamın hikayesinden bir kesiti anlatarak sizinle 

İzin verirseniz paylaşmak istiyorum

1923 yılı bir kış ayında köyde
Köyün yaşlı kadınları Asiye nenemin doğumu için başındalar

Asiye nenemin ilk çoçuğunu doğuruyor
Doğumdan sonra kanaması durmamış

Oğlunu emziremeden vefat ediyor
Bu babamın dünyaya geldiğindeki 

İlk olumsuzluk sürecinin başlangıcı

0 zaman kasabalarda doktor yok 

Yalnızca şehirlerde bir veya iki doktor var

Köylerde ebe yok
Köyün ihtiyar kadınları ebelik görevini yapıyor

Teyzesi yanına alıyor büyütmeye başlıyor

Babası (dedem) çalışmaya gurbette gidiyor
Ondan köyden çıktıktan sonra kimse haber alamıyor

Babamın dayıları ile konuşmam da

O tarihlerde (1924) verem vs gibi hastalıklar çok olduğundan
Deden muhakkak gurbette hastalığa yakalandı

Sahipsiz olarak da vefat etmiştir

Yoksa Deden gurbette köye ailesine para göndermek için gitmiş idi

O Ailesine ve yakınlarına düşkün birisiydi derdi

Babam da 1940 lı yıllarda
Adana _ İstanbul arasında kamyonuculuk yapan

Uzaktan akrabası olan 

Halil ağanın yanında muavin olarak

Çalışmaya başlıyor
Halil ağa, babamı o kadar seviyor ki

Bak Sait sen öksüzsün
Sen dürüstsün

Senin gözün kara, kimseden korkmayan birisin
Gel sen benim kardeşim ol

Ben de senin abin olayım diyor
O günden sonra Halil ağa, Halil abi oluyor

Biz hep onu öz amcamız olarak bilir idik

Babamı evlendirelim diyor
Babam da tamam diyor da

Babam da nüfus kağıdı yok
Evlenmesi için nüfus kağıdı lazım

Amcan nüfus ta tanıdıkları varmış
Onun yanına götürüyor nüfus kağıdı çıkarmak için

Babama muhtar olan dayısının (eski yazı ile yazılmış) verdiği bir not var

Eğer bir gün nüfus kağıdı çıkarmak istersen 

Memura bu kağıdı verirsin demiş

Her şeyini kayıp et 

Ama bu kağıdı asla kayıp etme demiş

(O zamanlar eğer evlenmek için resmi nikah yaptırmayacaksan 

Nüfus cüzdanı çıkarmaya gerek yok

Ayrıca da askerliğe de gitmeden kurtuluyorsun

Vatan sevgisizliğinden değil

Köylerdeki işlere ırgat lazım 

En iyi ırgat da kendi oğulları oluyor

Hele baba yoksa veya hasta ise)

Nüfus memuru kağıda bir bakıyor
Halil ağa diyor

Eğer tarih kayıt eder isem asker kaçağı olur

Hemi cezası var ve 

Hem de şimdi jandarmayı arayıp bunu aldırmam lazım demiş

Amcam da sen bize ceza gelmeden nasıl yapacaksan yap demiş

Ceza almadan askerlik için 1930 yazılması lazım

O da 1930 yazmış

Hemen askerlik şubesine gitsin

Yoklamasını yaptırsın da
Bu ay onu askere alırlar demiş

Memur beyin dediğini yapmışlar
Askerlik şubesine gitmiş
Onlarda bir ay sonra asker çağırmışlar

Babam Koreye gitmeden “Koreli” oluyor

Askerliğini Kahramanmaraş da yaparken
Bir gün Alay komutanı alayı acil iştimaya çağırıyor

Erler, subaylar sıraya giriyorlar
Babamın o zaman ki insan boy ile biraz uzun olduğundan en ön sıradaymış

Albay konuşmaya başlıyor

Hükümetimiz
Komünistlerden Koreli kardeşlerimiz kurtarmak için asker gönderme kararı almıştır

Bunun için Türkiye deki tüm alaylardan kura ile asker seçilecek
Bunlar Koreli kardeşlerimizi kurtarma şerefine erecekler der

O Zaman baba en önden 1 adım öne çıkar

Tekmil verir
Ben gönüllü gitmek istiyorum der

Albay
Evlattım
Kura da çıkarsan gidersin

Emirde gönüllülük yok kura var demiş

Babam ise konuşmasına devam ediyor

Komutanım;
Benim annemi doğum sırasında babamı ise 

1 yaşımda kayıp ettim

Anlayacağız öksüzüm

Buradaki çoğu arkadaşım evli ve çocukları var
(1940 yıllar da evlenme yaşı 13-17 arası)

Anaları var babaları var
Onlar giderse onları bekleyenler üzülür

Ben gider isem üzülecek kimsem yok 

Ben gitmek istiyorum diyor

Albay alının dan öpüyor
Okuması yazması olmayan baba da terfi veriyor onbaşı yapıyor

Koğuşta ve kantinde herkes babamı tebrik ediyor
Ve Koreli  (Sait i unutuyorlar) demeye başlıyorlar

(Sonradan tüm Kore’ye gidip gelenler her kese koreli derlerdi _ Bunu babam gitmeden arkadaşlarından almış oldu)

Bir günlük çadır keyfi için yararlanması
Kore de kullanılan tüm askeri araç ve silahlar Abd tarafından karşılanıyor

Her şey haddinden fazlası var
Ama
Bizim komutanlar neye hikmetse

Öldürülen düşmanın silahını getiren her kişiye 

Düşman silah başına 1 gün cepheye gitmeme izni veriyorlarmış

Siper kanal şeklinde çalıların arasında toprakların içinde 

Hele bir de yağmur yağdığında her taraf çamur oluyormuş

Bir çatışma esnasında

Babam ve arkadaşı Ahmet düşmanı saf dışı yapıyorlar
Çünkü oradan hiç silah sesi gelmiyormuş artık

Babam ben gideyim şunların tüfeklerin alayımda
Bir gün çadır da keyif yaparız Ahmet’im diyor

Ahmet;
Koreli gitme vurulursun diyor
Ama babam gidiyor

8 silah buluyor babam diyor ki
4 sini benim için, 4 de Ahmet için
Sevinçten yerinde duramıyor

Çünkü 2 silahtan fazla olursa çadırda değil

Yakındaki Kore kasabasında izin kullanma hakkı elde ediliyormuş

Kore’ler o kadar açlar ki

Erlere verilen tene kutu içinde verilen erzakları onlara verirsen

Sıcak suda bayanlar onları yıkayıp masaj yapıp ve evinde ağırlıyorlarmış

Tam 4 gün savaştan kurtulup
Tüm askerlerin hayal ettiği bir şeyler yaşayacaklar

8 tane silah ve birde kendi silahı yerde sürünerek geri dönmek çok zorlanıyor ama

Başka çare yok sürünmeye devam ediyor

Anasından emdiği de burnundan geliyor

Ama bir iki tanesini bırakmakta işine gelmiyor

Bakıyor sipere 4 – 5 adım kalıyor
Düşman daha nişan alana kadar ben kendimi sipere atarım diyor

Kalkması ile koşup atlaması bir oluyor

Tam sipere atlar iken yağmur gibi kurşunlar gelmeye başlıyor

Sipere düştüğünde üzerini kontrol ediyor
Hiçbir yaralanma yok görüyor

Sevinç ile Ahmet yanaşıyor
Çadırı bırak köye gideceğiz Ahmet’im diyor

Hemen arkadaşlardan ödünç erzak toplayalım diyerek
Hayalli için plan yapmaya siperde başlıyor

Ahmet, Koreli kolunda kan akıyor diyor

O zaman kadar babam kadınlar ile geçireceği hayali ile 

Kolundan yara aldığının farkında değil

(Çünkü oraya gidip, geri dönmesi ve siper koşup atlaması esnasında vücudu Adrenalinin salgıladığından hiçbir şey his etmemesi normal)

Yararlanması Hayatını Kurtulmasını sağlıyor
Yararlanınca

Abd yaralı askerleri Kore de ilk müdahaleyi yapıyorlar sonra
Uçak ile Japonya daki hastaneye gönderiyorlarmış

Babamda 1,5 ay Japonya tatil yapıyor
Japonlar Türkleri haddinden fazla çok seviyorlarmış?

Ben için hemşireler kavga ediyorlardı
Türk'e ben bakacağım diye

Hayatımın en güzel anlarını orada yaşadım diyor idi.
(Benim için hayal dünyası idi Japonya)

İyileşip taburcu olunca birliğine dönüyor
Ama birliği pusuya düşürülmüş

Subaylar dahil hiç kimse kurtulmamış
Yani babam yararlanmamış olsa idi 

O da şehit düşecekti

Yeni tertip geldiğinden babamı önce tekrar

Japonya oradan gemi ile Türkiye dönüyor

Babamın Hafızası
Bunun ile ilgili bir sürü var ama 2 tanesini yazmak istiyorum

Geçen sene bayramda babam ile sohbet ediyordum

Bana okul arkadaşım Odtü den Makina Mühendisi Ali İhsan Kırvak sordu
Bende iyi dedim

Onun babası, hanımı ve kız adana gelmişler 

Bizde kalmışlar 1979 yılında
Babasının işini, adını hanımın adını ve kızının ismini söyledi

Babam 41 yıl sonra herşeyi hatırlıyor
Hemen teyit etmek için Ali İhsan aradım

Senin ailen Adana gelmiş hatırlıyor musun dedim. 

Yok dedi

Bende isimleri ve işini hanımın ve kızın ismini söyledim
Doğru dedi

Bu sefer Odtü den Sınıf Arkadaşım Mehmet Öğüt gile 

Rahmetli annem ile Nizip e gitmişler
1979 da orada 5 gün kalmışlar

Orada yine Mehmet’in ailesinin tüm fertlerin adların söyledi

Bırak onun misafirliğe gelen 

Dişçi akrabaları varmış onun da adın ve fabrikası olduğunu söyledi

Ben yine teyit için Mehmet Öğüt aradım

Vallah doğru dedi tamam 41 yıl

Bu zaman için hiçbir zaman karşılaşma olmadı

Son Söz
Her zaman Neşeli idi
Her zaman Hayatı gırgır alırdı
Hiç bir şeyi Dert etmez idi

Çok az yemek yerdi

Babam İnşallah seninle olan sohbetlerimi
Bir gün yazma fırsatım olur

Sen Benim Çınarım idin
Gölgen bana yetiyor idi

Ben seni yolcu etmedim
Sen kendin yolcu olmak istedin

Bu sonsuz yolcuğunda

Allah’ım
Mekanın cennet etsin
Hep güler yüzün cennette de gülmeye devam etsin

Güzel İnsan 

Güzel Atına Bindin 

Ve Gittin 

Eğer sana karşı saygıda kusur etmiş isem

Af et BABAM 

Eğer benim sana hakkım geçtiğini bilmiyorum

Ama

Geçmiş ise Helal Olsun
Benim Ulu Çınarım


Tarık Başçıl _ Adana _07.04.2021