Yüzsüzler

Bugün 6 Temmuz

Aziz Nesin 'in aramızdan ayrıldığı gün ve

80 yıllık ömründe

130 kitap yazabilen üretken bir yazarımız idi.

Onu anmak için
Onun eserlerinden birisinden 

Kısa bir öyküsünü paylaşmak istedim.

Neden bu öykü ise;

Son günlerdeki mizah hoşgörünün 

Toplumdan silme için gayretler olduğunu düşünüyorum.

Ayrıca "Yüzsüzlerin de'" sayısı çok hızlı artığı için

Bir gönderme yapmak lazım

 

Halkımızın

 

Masallarında 

Hikayelerinde 

Fıkralarında

 

Baskıya Karşı 

Direnme Eğilimi Var

Aynı bugünün ki gibi

★★★★★★★

 

Yazarlar Ölmez

 

Sadece Yeni Ve Sessiz 

 

Bir Kütüphaneye Taşınırlar

Tarık Başçıl  _    6 Temmuz 2011

Not: 

Kırmızı yazılı kelime gördüğünüzde tıklar iseniz

Sizi "Vikipedi" e yönlendirir

Onun hakkında daha fazla bilgiye ulaşmış olursunuz

★★★★★★★

HOPTİRİNAM

Memleketin birinde Hoptirinam adında bir adam varmış
Bu adamın işi gücü yalan söylemekmiş.

İt öttükçe bir yalan söylermiş
Memleket bıkmış usanmış bu adamdan.

Artık kimse dinlemiyor, kimse inanmıyormuş ona
Hiçbir zaman da karşılaşmak istemiyormuş onunla.

Nerede görseler görmezden gelmiyorlarmış
Yollarını değiştiriyorlarmış.

Onca insan içinde yapayalnız kalmış Hoptirinam
Sabah akşam, gündüz gece düşünmeye başlamış.

Ne yapsam da şu insanlarla konuşabilsem
Yönünü döndürebilsem bana diyormuş.

Aklına bir kurnazlık gelmiş
Kimi görürsem şıkıdık şıkıdık oynayayım demiş.

Gördüklerinin karşısına geçip Hoptirinam hoptirinam

Şıkıdık şıkıdık diyerek oynuyormuş.

Yerlere yatıyor, çamurlara beleniyormuş
Ama yine de yüzüne bakan olmuyormuş.

Bu kez başka umar aramaya başlamış
Demiş ki kendi kendine;

ECT kentine gideyim
Oradaki ünlü doktor Prof Kerten Yüzdeğiştir’ene varayım

Yüzümü değiştirsin

Memlekete beni kimse tanımaz o zaman

Gene yalan söyler
Gene kandırırım onları demiş
Öyle de yapmış.

Kerten Beyin kapısını çalmış
Kerten Yüzdeğiştir açmış kapıyı, buyurun beyefendi demiş.

Buyurduk efendim karşılığını vermiş Hoptirinam.

Kerten sormuş;
Ne istiyorsun?
Yok bir şey istemiyorum

Sizin insan yüzlerini değiştirdiğinizi öğrendim
Benim yüzümü de değiştir

Ben de başka bir adam olayım
Kimse tanımasın beni

Varayım memlekette gideyim
Herkes şaşırsın beni görünce! demiş.

Doktor
Yahu yüzü değiştirmek çok para

Sen o parayı verebilecek misin deyince
Sen değiştir, para kolay… yanıtını vermiş.

Peki öyleyse gel içeri
Asistanlar koşmuşlar

Hoptirinam’ın koltuğuna girmişler
Ameliyat giysisini giydirmişler, yatırmışlar masaya

Vermişler narkozu, uyumuş Hoptirinam
4/5 saatlik bir çalışmayla Prof. Kerten adamın yüzünü değiştirmiş.

Bu değişik yüz iyileşinceye kadar epeyce yatmış hastanede.

Sonra kalkmış bakmış yüzüne
Bu ben miyim demiş?
Sensin sensin demişler

Yeni yüzün hayırlı uğurlu olsun
Artık sen de yüzsüzler sınıfına girdin.

Memlekette
O kadar çok yüzsüz var ki
Bir de sen ol, ha bir fazla, bir eksik…

Seni kimse tanımaz yüzsüz efendi!

Adam çok sevinmiş, yüzünün değiştirilmesine
Herkesle vedalaşmış, hoşça kalın demiş ayrılmış, gelmiş memlekete.

Memleketlileri toplanmış başına, hiçbirisi tanımamış onu
Nerden gelip nereye gidiyorsun deye sormuşlar.

Adam, bakmış bakmış
O eski yalan söyleyip kandırdıkları memleketlilerine
Sevinmiş içinden, yine bunları kandıracağım demiş.

Bir yere gidiyordum
Yolum buraya düştü geldim

Bana bir yer gösterin yerleşeyim demiş
Yahu demişler Hoptiranam’ın evi vardı boş
Seni oraya yerleştirelim.

Olur demiş adam
Merakla sormuş

Bu Hoptirinam nereye gitmiş de evi boş?
Vallahi demiş memleketlileri

Çok yalan söylerdi, herkesi kandırırdı.

Kimse bakmaz oldu yüzüne, barınamadı
Çekip gitti buradan
Nereye gittiğini kimse bilmiyor…

İyi iyi demiş Hoptirinam
Evi gösterin bana.

Üç-beş kişi girmişler adamın koluna

Götürmüşler Hoptirinam’ın evine.

Ooooo demiş adam tam bana göre

Beğendim

Teşekkür ederim. Var olun sağ olun

Sizlerle iyi anlaşacağım belli oldu.

İyi demişler memleketlileri

Sen burada otur, burada kal

Burada yat, bizim memleketli ol.

Sonra da usu karmaşık memleketli biri sormuş
Yahu seni getirdik buraya

Sen kimsin adın ne diye sormadık

Sen necisin söyle bakalım?
Tamam demiş adam benim adım Kaptutan…

Nerde kap görsem tutarım
Elime geçirdiğim kapları depolarım bir yere
Sonra da pazara götürür satarım.

Yani sizin anlayacağınız
Ben kap-kacak tüccarıyım.

Onun için adıma Kaptutan derler.

Oooo çok güzel çok güzel bir ad,
Kaptutan Bey.

Haydi hoşça kal yarın görüşürüz
Bizim kapları da tutarsın…

Kaptutan Bey
Yani Hoptirinam çok sevinmiş
Kimse kendini tanımıyor

Artık her işi yapabilirim
Kandırabilirim bunları

Biraz zaman geçsin iyice yerleşeyim
Görsünler bakalım el mi yaman bey mi yaman?

Günler geçip gitmiş, fırlamış

Alışmış köylüler Kaptutan’a

İyi adam, vallahi böyle adam görülmedi
Her işimize koşuyor… diyorlarmış.

Kaptutan geldi
Kaptutan gitti diye el üstünde tutuyorlarmış.

Kaptutan bir gün toplamış memleketlilerini başına

Arkadaşlar demiş bu böyle gitmez
Memleketimizi kalkındıralım

Bunun için bir fabrika kuralım
Her gereklerimizi karşılasın, artı ürünleri satalım.

Kazanalım, çok kazanalım
Hep birden zengin olalım… demiş.

Biri seslenmiş oradan
İyi güzel de ne fabrikası kuracağız?…

Herkes düşünmeye başlamış! 

Sahi ne fabrikası olsun?

Kim demiş fıstık
Kimi demiş pamuk
Kimi demiş şeker

Kimi demiş altın
Kimi demiş varan gelen
Kimi demiş bakır

Kimi demiş üzüm
Kimi demiş krom
Kimi demiş uranyum

Kimi demiş gübre
Kimi demiş tuz… 

Demişler oğlu demişler…

Varan gelen yani teleferik fabrikası kurmaya karar vermişler
Başlamışlar işe

Kaptutan’a getirmişler paraları

Altın akça, tarla marla 

Ne varısa satmışlar parasını getirip 

Kaptutan’a teslim etmişler.

Kaptutan çok sevinmiş
Artık kaptutan yerine para tutan olmuş…

Memleketlilerinde para pul kalmamış 

Hepsini vermişler Kaptutan’a.

O da her gördüğü memleketlisine 

Paraları bankaya yatırdım diyormuş
Fabrikayı kurucağız yarın bir gün

Hepiniz zengin olacaksınız
Dağdan dağa, dereden dereye varan gelenle gideceksiniz…

Yorulmayacaksınız hiç!
İşiniz çok kolay olacak…

Bu tatlı sözleri duyan memleketlileri sevince boğulmuş.

Aradan biraz zaman geçmiş
Bakmışlar Kaptutan Bey yok!

Ora ara, bura ara yok oğlu yok!
Beklemişler, beklemişler günlerce, ay yıl geçmiş

Kaptutan Bey’den bir haber yok
İmi timi yitmiş adamın, yok gitmiş.

Memleketlileri vah tüh etmişler.
Ama vah tüh işe yaramıyor, para etmiyormuş!

Adamların usu iyice karmaşmış
Demişler hep birden arayalım.

Olur demişler aramaya çıkmışlar
Ora ara, bura ara bulamamışlar…

Yahu demiş biri 

Bu Kaptutan denilen adam 

Hoptirinam olmasın?

Yüzü benzemiyordu ama 

Sesi benziyordu
Haaa tıpkı o, tıpkı o, onun sesiydi…

Kim ne derse desin 

Bu Kaptutan değil Hoptiram

Hepimizi kandırdı gitti
Haydi bul bakalım bulabilirsen?

Dolandırıldık, dolandırıldık
Bütün memleketli dolandırıldık…
Diye sızlanıp kalmışlar.

Ama bir umutla
Köyün en yüksek tepesinin çıkmışlar

Kaptutan gelecek diye 

Dört tarafa bakınıp durmuşlar.

Kaptutan’ın geldiği meldiği yokmuş
Memleketliler yine de umudu kesmemişler.

O Gün Bugündür 

Bekliyorlarmış Kaptutan’ı…

★★★★★★★

 

Kıssadan Hisse: 

Siz , Siz Olun 

İnanmayın Yüzsüzlere.

Çünkü Yüzsüzlükleri

Artık Onların 

Yaşam Şekilleri Olmuştur 

 

★★★★★★★

Blog dan Daha Farklı 

Derlemeye Ulaşmak İçin 

Aşağıdaki Link Adresine

Tıklayabilirsiniz 

https://xtarik.blogspot.com/