Felsefe ve Pislik

Felsefe hocası derse de öğrencilerine sordu:
“Arkadaşlar bana pisliğin tarifini yapar mısınız?” dedi...

Öğrenciler, Teker teker cevap verdi.
Hoca hiçbirimizin cevabını doğru kabul etmedi.

“O zaman siz yapın tarifini hocam” dediler öğrenciler

Hoca ayağa kalktı ve;
“Pislik, bulunmaması yerde bulunan şey veya kişidir!” diye bir tarif yaptı...

“Nasıl yani?” dedik.
“Çok basit arkadaşlar...” dedi
“Örneğin annenizin saçını öper koklarsınız.

Ama o saçın bir telini dâhi yemek tabağınızda görseniz iğrenirsiniz ve o saç pislik olur.”

“Yine tabağınızdaki yemeğin yağına ekmek banarak yersiniz
O yağın bir damlası bile elbisenizin üzerine damlasa o yağ artık bir pislik olur sizin için.”

Şimdi pisliği öğrendik nasıl olduğun, bunu hakkında bir yazı bakalım

“Kaleminden pislik akıyor.”
Tanınmış bir yazarımız için böyle söylendi.

Düşündüm “pislik” nedir diye...
Pis’ten gelme bir söz!..

Pis demek, kirlilik, bozukluk, çirkinlik, adilik, utanç vericilik, ne dersen de, hepsi var bu “pislik”te...

Yaşamın her yanında, her köşesinde var bu “pislik” denen nesne...

“Pislik” en çok nerededir?

Çöp tenekelerinde, çöp arabalarında mı?
Her yerde bulunur pislikler!
Bir tek türde değildir, her çeşidi vardır.
İnsanların ellerinde, yüzlerinde, konuşmalarında bile...

Başkalarında pislik ararsın, ama kendi pisliğini görmezsin.
Saklarsın.
Oysa gözü olan görür, kulağı olan duyar, birazcık bilgisi, görgüsü olan anlar, o pislikten uzaklaşmaya bakar, orta yerde bırakır pisliği...

"Pislik, Sağlıksızlıktır."

Nereden gelirse gelsin, ağızdan, kalemden, her yerden...

Görüp Temizlemezsen

Sen de O Pisliğin Bir Parçası Olursun..!

 

Uygar Kişi Pislikleri Ortadan Kaldırandır...!

1