Hayat Sizi Köşeye Sıkıştırdığında Okumanız Gereken Bir Kurbağa Öyküsü

 

Hayat

Bizi her gün alışık olduğumuz konfor alanlarının dışına davet eder. 

Bazen kendi isteğimizle yeni maceralara atılırız

Bazen de kader bizi hiç tahmin etmediğimiz 

Pürüzsüz ve karanlık kavanozların içine fırlatır. 

İşte tam da böyle bir yolculuğa çıkan; 

Biri umudun yeşiline

Diğeri ise teslimiyetin sarısına bürünmüş 

İki dostun öyküsüdür bu. 

Alıştıkları gölü arkalarında bırakıp 

Bilinmeze doğru zıplayan iki kurbağanın

Pürüzsüz cam duvarlar arasında verdiği 

O unutulmaz yaşam mücadelesi

Tarık Başçıl  _   6 Eylül 2021

Not: 

Kırmızı yazılı kelime gördüğünüzde tıklar iseniz

Sizi "Vikipedi" e yönlendirir

Onun hakkında daha fazla bilgiye ulaşmış olursunuz

★★★★★★★

 

Her şey
Aynı sulak alanda yaşamaktan sıkılan
İki kurbağanın merakıyla başladı.

Yıllardır aynı gölde
Aynı sazlıkların arasında yüzüp duruyorlardı.

Bir gün yeşilimsi olanı
Sarımsı arkadaşına döndü ve şöyle dedi:

Hep aynı su, hep aynı yeşillik
Gel biraz kurak alanları gezelim.

Dünyada ne var ne yok görelim
Heybemize yeni deneyimler katalım.

Bu fikir ikisinin de aklına yattı
Ertesi sabah erkenden yola koyuldular.

Hoplaya zıplaya, vıraklaya vıraklaya
Alıştıkları gölü arkalarında bırakıp kurak bir tarlaya vardılar.

Ora senin, bura benim derken
Yorulup bir ağacın gölgesine çekildiler.

Tam o sırada
Omzunda işlemeli güzel bir heybe taşıyan

Bir yolcu gelip aynı ağacın altına oturdu.

Yolcu yorgundu
Heybesini yere bırakır bırakmaz derin bir uykuya daldı.

Kurbağalar bir otun arkasından merakla adamı izliyordu.

Yeşilimsi kurbağa, arkadaşının kulağına fısıldadı:
Şu heybenin güzelliğine bak

Karnımız da acıktı zaten
İçine sızarsak belki yiyecek bir şeyler buluruz.

Sarımsı kurbağa başıyla onayladı
Sessizce süzülüp heybenin içine gizlendiler.

Çok geçmeden yolcu uyandı
Hiçbir şeyden habersiz heybesini omzuna atıp yola koyuldu.

Az gitti, uz gitti ve sonunda kendi köyündeki evine vardı.

Heybeyi kapının girişine bırakıp odasına çekildi
Fırsatı kollayan kurbağalar hemen dışarı fırladı.

Merdiven altındaki serin
Islak küpün çevresini görünce günlerin yorgunluğuyla

Kendilerini o nemli toprağa bıraktılar.

Ev ahalisi uyanmasın diye nefes bile almıyor
"Vırak" sesini içlerinde tutuyorlardı.

Gece yarısı olup ev derin bir sessizliğe büründüğünde

İki kafadar karanlıktan yararlanıp evi keşfe çıktı
Mutfağa sızdılar.

Etrafta nefis yiyecekler vardı
Karınlarını bir güzel doyurdular.

Tam çıkacaklarken tezgahın üzerinde
İçi yarıya kadar süt dolu

Ağzı açık dev bir kavanoz gördü gözleri.

Canları süt çekmişti
Hiç düşünmeden kavanozun içine atladılar.

Kana kana içtiler

Sütün beyazlığında keyifle yüzdüler.

Ancak eğlence bitip de dışarı çıkmak istediklerinde
Acı gerçekle yüzleştiler.

Kavanozun cam duvarları pürüzsüzdü
Sıçramak istiyorlardı ama

Ayaklarını basabilecekleri sert bir zemin yoktu.

Her sıçrama çabasında
Sütün üzerinden kayıp tekrar dibe batıyorlardı.

Saatlerce çabaladılar
Sıçradılar, düştüler...
Sıçradılar, yine düştüler.

Gecenin karanlığında sarımsı kurbağanın
Gücü tükenmeye başladı.

İçindeki umut ışığı söndü
Arkadaşına döndü:

"Buraya kadarmış" dedi. Hüzünle
"Buradan çıkış yok. Artık dayanamıyorum."
Yüzmeyi bıraktı.

Kendini sütün serin derinliğine bıraktı
Saniyeler içinde boğularak gözlerini hayata yumdu.

Yeşilimsi kurbağa arkadaşının ölümüne çok üzüldü
Ama pes etmeyi reddetti.

"Ölüm kapımı çalana kadar durmayacağım" dedi
Kendi kendine.

Yavaş da olsa
Ayakları feryat etse de yüzmeye devam etti.

O çırpındıkça süt çalkalandı
Süt çalkandıkça yüzeyde

Küçük beyaz köpükler birikmeye başladı.
Yeşilimsi kurbağa inatla yüzdü
Sütü dalgalandırdı.

Sabaha karşı
Sabırla yapılan o çalkantıların sonucunda

Sütün üzerinde sert
Sarı bir yağ topağı oluştu.

Kurbağa son bir gayretle kendini
O katı yağ kütlesinin üzerine attı

Artık batmıyordu
Kendi çabasıyla kendine basacak bir zemin yaratmıştı.

Çok yorulmuştu 

Yağ tabakasının üzerinde biraz soluklandı.

Sabahın ilk ışıklarıyla
Yağ tabakasının üzerinden atlayarak

Kendisini sazlıkların içindeki su birikintisine attı

Akılda Kalacak O Cümle

Hayat Bazen Sizi 

Pürüzsüz Bir Kavanoza Hapseder

Unutmayın

Sarımsı Kurbağayı Öldüren

Sütün Derinliği Değil

Umudunun Tükenmesiydi

Yeşilimsi kurbağayı kurtaran ise

Mucizeler Değildi

Kendi Çırpınışlarıyla

Var Ettiği 

O Küçük Yağ Topağıydı

 

Çırpınmaktan Vazgeçmeyin

Zira Su Sarsılmadan Katılaşmaz

İnsan Çabalamadan Kurtulamaz

Kıssadan Hisse:

Bu Öykü Bize Ne Anlatıyor?

Hayat bazen bizi alışık olduğumuz
"Sulak Alanlardan" çıkarır ve hiç bilmediğimiz

Yönümüzü kaybettiğimiz
"Süt Kavanozlarının" içine fırlatır.

Tıpkı öykümüzdeki yeşilimsi ve sarımsı kurbağa gibi

Hepimiz hayatın zorluklarıyla karşı karşıya kalırız.

Ancak Bizi Sonuca Götüren Şey

Yaşadığımız Zorluk Değil

O zorluğa Karşı Verdiğimiz

Refleks ve Gösterdiğimiz Dirençtir

 

Sarımsı Kurbağanın Hatası:
Erken pes etmek ve umudu kaybetmek.

Fiziksel olarak yorulmuş olabilir
Ama onu asıl bitiren şey 

Zihninde havlu atmış olmasıydı.

Yeşilimsi Kurbağanın Başarısı:
Durum ne kadar ümitsiz görünürse görünsün
Çabalamaya devam etmek

Çalkalanan sütün
Bir gün yağa dönüşeceğini bilmiyordu

O sadece hayatta kalmak için bildiği
Tek şeyi yaptı:

Yüzmeye Devam Etti

Unutmayın:
Koşullar ne kadar sert olursa olsun

Mücadeleyi bırakmadığınızda

Kendi kurtuluş zemininizi (tıpkı o yağ topağı gibi)
Yine kendi çabanızla yaratırsınız.

Yolun sonu nereye varırsa varsın
Umut her zaman son ana kadar yeşili korumaktır.

Tarık Başçıl  _   6 Eylül 2015

Not: 

Kırmızı yazılı kelime gördüğünüzde tıklar iseniz

Sizi "Vikipedi" e yönlendirir

Onun hakkında daha fazla bilgiye ulaşmış olursunuz

★★★★★★★

Blog dan Daha Farklı 

Derlemeye Ulaşmak İçin 

Aşağıdaki Link Adresine

Tıklayabilirsiniz 

https://xtarik.blogspot.com/