Çok Eski Bir Yörük Duası "Kalırsa, En Son Bana Ver"

Eski Türk yazıtlardan birinde şöyle yazar:
Kuzu dizlerinin üzerine çökerek annesini emer, 
Karga yaşlı annesini besler; 
Bunun adı :

"Saygılı Davranmaktır"

Horoz şafak vakti öter,
Yaban kazları
Her bahar kuzeye
Her sonbahar güneye uçar;
Bunun adı :

''Söz Tutmaktır''

Yeşilbaşlı ördek eşini kaybettikten sonra ölene kadar yeni bir eş bulmak istemez.
Bunun adı:

''Sadakat''

Bir geyik iyi bir otlağa rastladığında yaşadığı sürüyü oraya davet eder ve paylaşır,
Karınca yemek gördüğünde bütün koloniyi oraya çağırır;
Bunun adı:

''Adalettir''

Eğer bir insan bu erdemlere sahip değilse:

Çok Eski Bir Yörük Duası da Şöyledir:

Tanrım,
İlk önce:
Dağa taşa ver,
Ormana,
Hayvanlara,
Suya ver.

Ondan sonra:
İnsanlara,
Kapı komşuya,
Muhtaç olana ver.

Kalırsa

En Son Bana Ver..!