Çok Eski Bir Yörük Duası "Kalırsa, En Son Bana Ver"
Eski Türk yazıtlardan birinde şöyle yazar:
Kuzu dizlerinin üzerine çökerek annesini emer,
Karga yaşlı annesini besler;
Bunun adı :
Horoz şafak vakti öter,
Yaban kazları
Her bahar kuzeye
Her sonbahar güneye uçar;
Bunun adı :
Yeşilbaşlı ördek eşini kaybettikten sonra ölene kadar yeni bir eş bulmak istemez.
Bunun adı:
Bir geyik iyi bir otlağa rastladığında yaşadığı sürüyü oraya davet eder ve paylaşır,
Karınca yemek gördüğünde bütün koloniyi oraya çağırır;
Bunun adı:
Eğer bir insan bu erdemlere sahip değilse:
Kuzu dizlerinin üzerine çökerek annesini emer,
Karga yaşlı annesini besler;
Bunun adı :
"Saygılı Davranmaktır"
Horoz şafak vakti öter,
Yaban kazları
Her bahar kuzeye
Her sonbahar güneye uçar;
Bunun adı :
''Söz Tutmaktır''
Yeşilbaşlı ördek eşini kaybettikten sonra ölene kadar yeni bir eş bulmak istemez.
Bunun adı:
''Sadakat''
Bir geyik iyi bir otlağa rastladığında yaşadığı sürüyü oraya davet eder ve paylaşır,
Karınca yemek gördüğünde bütün koloniyi oraya çağırır;
Bunun adı:
''Adalettir''
Çok Eski Bir Yörük Duası da Şöyledir:
Tanrım,
İlk önce:
Dağa taşa ver,
Ormana,
Hayvanlara,
Suya ver.
İlk önce:
Dağa taşa ver,
Ormana,
Hayvanlara,
Suya ver.
Ondan sonra:
İnsanlara,
Kapı komşuya,
Muhtaç olana ver.
Kalırsa
En Son Bana Ver..!
Yorumlar
Yorum Gönder