Soğan ve Küçük Kız
Bir haftada eve alınan üçüncü soğan poşetinin kaybolduğunu gören karı koca, yenisini alıp mutfağa koyup ve bir yere saklanıp beklemeye başlarlar.
Dakikalar sonra şaşkın bakışları arasında küçük kızı gelir
mutfağa.
Soğan poşetini kaptığı gibi koşup evden çıkar ve en yakın çöp
tenekesine atar.
Baba ise çocuğu kulağından tuttuğu gibi her zamanki
alışılagelmiş sinirli haliyle eve getirir ve neden sürekli soğanları mutfaktan
alıp çöpe attığını sorar.
Çocuk korkup annesine sarılır.
Ne dese, ne kadar kızsa da çocuktan bir cevap alamaz baba.
En sonunda ertesi gün akşama kadar, sorduğu sorunun cevabını
vermezse bir yıl boyunca sokakta arkadaşlarıyla oynamasına izin vermeyeceğini
ve ceza alacağını söyler.
Çocuk ertesi gün sokağa çıkacakken bir not yazar ve babasının
göreceği bir yere bırakır.
Babası kâğıdı görür kısa zaman sonra.
Tüylerini diken diken eden ve küçük bir çocuktan beklenmeyen
o cümlelerde şöyle yazmaktadır.
- Annemi kavga ettiğiniz
zamanlarda bir sen ağlatıyordun.
- Birde yemek yaparken eline aldığı o soğanlar ağlatıyordu.
- Sen benim babamsın seni çöpe atamazdım.
- Annemi çok seviyorum.
- Ağlamasına da dayanamıyorum.
- O daha az ağlasın diye elimden geleni yapmak istedim hepsi bu
babacığım.
Yorumlar
Yorum Gönder